Het museum toont archeologische vondsten, aardewerk en andere gebruiksvoorwerpen, kaarten en foto’s, en voorwerpen en reclamemateriaal ‘uit grootmoeders tijd’. Een pronkstuk is een houten schaalmodel van het verlaat van Bleiswijk, dat net als zoveel andere zaken bij de gemeenteljke herindeling en sluiting van het oude gemeentehuis ‘overschoot’ en hier een plaats gevonden heeft.
Originelen in Rotterdam
Het archief van de gemeente, vertelt mij de voorzitter van de vereniging, Dirk Luijendijk, is toentertijd overdragen aan het Gemeentearchief Rotterdam. Vrijwilligers van de historische verenigingen hebben gewerkt aan het invoeren van de DTB gegevens (vanaf 1600) in de computer. In Bleiswijk zijn ze blij dat het GAR de zorg voor archiefmateriaal uit de regio op zich neemt. Zelf hebben ze niet de specialistische kennis over materiëel beheer, en hun interesse ligt bij de inhoudelijke kant. Te weten dat het veilig in Rotterdam ligt is alleen maar geruststellend. Het GAR organiseert regelmatig regiodagen en er is zo een netwerk ontstaan waarbinnen goed wordt samengewerkt.
Ook voor de fotocollectie wordt aan een gezamenlijke oplossing gedacht. Bleiswijk heeft in de loop der jaren al het nodige gedigitaliseerd. Vroeger werden fotografisch duplicaten gemaakt van materiaal dat mensen beschikbaar stelden (maar niet wilden afstaan), nu wordt het gescand. Het oudere fotografische materiaal uit de eigen collectie is ook gedigitaliseerd. De foto’s die mensen schenken worden soms in het museum getoond, en wat echt zuinig bewaard moet worden gaat naar Rotterdam. Luijendijk laat mij grote afdrukken zien die het museum voor eigen gebruik heeft gekregen toen zij een bijzondere reeks glasnegatieven overdroegen aan Rotterdam.
Remmende voorsprong
Vroegere pogingen een digitaal fotoarchief te bouwen zijn helaas slachtoffer geworden van de wet van de remmende voorsprong: het systeem waarin de beschrijvingen zijn gemaakt is na een paar jaar niet verder door de leverancier onderhouden en draait nu alleen nog op een computer die speciaal voor dit doel in leven gehouden wordt. Als pragmatische tussenoplossing is ervoor gekozen nu de gegevens in Excel in te voeren, dat is heel toegankelijk en straks gemakkelijk in een ander systeem te importeren. Van de 4000 foto’s is nu ongeveer de helft beschreven.
Eigenlijk is de ambitie van de vereniging om voor de hele collectie een goed informatiesysteem te ontwikkelen, waarin foto’s, teksten en objecten met elkaar verbonden kunnen worden en alle gegevens netjes bij elkaar staan. Daar wordt nu een ontwerp voor gemaakt door een nieuw lid van de vereniging die hier ervaring mee heeft.
Dan is er ook de wens om foto’s op het web te zetten, maar hoe dat is nog niet helemaal duidelijk. Het Gemeentearchief Rotterdam spreekt met historische verenigingen in de regio over een model waarbij het GAR een beeldbank (van Atlantis) beschikbaar stelt voor gebruik door de verenigingen. Men heeft daar in Bleiswijk wel oren naar, maar er zijn nog wel wat vragen. Luijendijk maakt zich vooral zorgen over het werk dat erbij komt kijken: in hoeverre zouden gegevens uit hun oude fotosysteem en Excelbestanden automatisch kunnen worden overgezet? Passen die gegevens qua structuur wel in de Atlantis beeldbank? Ook is men er nog niet uit waar de digitale bestanden dan gehost moeten worden: komt er behalve een gedeelde gebruikersinterface voor zoeken en bladeren ook gezamenlijke opslag op een server in Rotterdam? Dat lijkt Luijendijk wel aantrekkelijk, maar de vereniging zou wel een eigen toegang op afstand moeten hebben.
Vindbaarheid voorop
Opties als Flickr en vindbaarheid door Google verbeteren worden in het samenwerkingsverband ook besproken. Daar staat men positief tegenover alles wat de vindbaarheid van collecties kan vergroten, maar het werk dat er soms aan vastzit vormt het struikelblok. Een gezamenlijke aanpak is dan duidelijk het meest efficiënt. Ook rechten kunnen de beschikbaarstelling wel hinderen. In het verleden hebben ze problemen gehad over ansichtkaarten die van de rechthebbende fotograaf niet zonder meer gepubliceerd mochten worden.
Bleiswijk is in de vijftiger jaren al op bewegend beeld vastgelegd door een dorpsgenoot met een filmapparaat, en de historische vereniging heeft een aantal films uit die periode, plus een aantal van recenter datum. Ze doneren het filmmateriaal aan het Gemeentearchief Rotterdam en die geeft ze er DVDs voor terug. Mensen komen nu steeds vaker met oude film (en video) bij de vereniging aan, maar ze schiften dat streng: de vele familiefilmpjes hebben niet hun belangstelling, het moet echt historische documentatie zijn.
Lage drempels
De vereniging doet veel aan publieksactiviteiten want ze hopen het verleden van hun eigen omgeving voor mensen levend te maken. Daarom staan er in het museum ook populaire objecten die mensen onmiddellijk aanspreken, en maken ze samen met de bibliotheek een programma voor scholen. Ook doen ze mee met een initiatief uit de bibliotheekhoek om historische informatiepunten op te zetten- stuk voor stuk activiteiten met een lage drempel die mensen bij de eigen historie kunnen betrekken.
Luijendijk is blij dat er zoveel meer wordt samengewerkt. Met elkaar kun je gewoon meer bereiken. Zo hebben Bleiswijk, Berkel Rodenrijs en Bergsche Hoek nu een koepel opgericht, Stichting Historisch Belang Lansingerland, om effectiever te kunnen optreden bij kwesties rond monumenten, sloop en nieuwbouw. Die koepel heeft in de nieuwe gemeente een rol gekregen bij het ontwikkelen van monumentenbeleid. Hun kennis van de historie en van de situatie ter plaatse wordt erkend als waardevol voor de beleidsmakers. Dat is een belangrijke stap voorwaarts want er is ook in Bleiswijk door slordigheid en onkunde het nodige gesloopt en verknoeid dat vanuit historisch oogpunt behouden had moeten blijven.Daarvan resten dan alleen nog de foto’s.
__________
Oudheidkundige Vereniging en Museum Bleiswijk http://www.ovmb.nl/
Originelen in Rotterdam
Het archief van de gemeente, vertelt mij de voorzitter van de vereniging, Dirk Luijendijk, is toentertijd overdragen aan het Gemeentearchief Rotterdam. Vrijwilligers van de historische verenigingen hebben gewerkt aan het invoeren van de DTB gegevens (vanaf 1600) in de computer. In Bleiswijk zijn ze blij dat het GAR de zorg voor archiefmateriaal uit de regio op zich neemt. Zelf hebben ze niet de specialistische kennis over materiëel beheer, en hun interesse ligt bij de inhoudelijke kant. Te weten dat het veilig in Rotterdam ligt is alleen maar geruststellend. Het GAR organiseert regelmatig regiodagen en er is zo een netwerk ontstaan waarbinnen goed wordt samengewerkt.
Ook voor de fotocollectie wordt aan een gezamenlijke oplossing gedacht. Bleiswijk heeft in de loop der jaren al het nodige gedigitaliseerd. Vroeger werden fotografisch duplicaten gemaakt van materiaal dat mensen beschikbaar stelden (maar niet wilden afstaan), nu wordt het gescand. Het oudere fotografische materiaal uit de eigen collectie is ook gedigitaliseerd. De foto’s die mensen schenken worden soms in het museum getoond, en wat echt zuinig bewaard moet worden gaat naar Rotterdam. Luijendijk laat mij grote afdrukken zien die het museum voor eigen gebruik heeft gekregen toen zij een bijzondere reeks glasnegatieven overdroegen aan Rotterdam.
Remmende voorsprong
Vroegere pogingen een digitaal fotoarchief te bouwen zijn helaas slachtoffer geworden van de wet van de remmende voorsprong: het systeem waarin de beschrijvingen zijn gemaakt is na een paar jaar niet verder door de leverancier onderhouden en draait nu alleen nog op een computer die speciaal voor dit doel in leven gehouden wordt. Als pragmatische tussenoplossing is ervoor gekozen nu de gegevens in Excel in te voeren, dat is heel toegankelijk en straks gemakkelijk in een ander systeem te importeren. Van de 4000 foto’s is nu ongeveer de helft beschreven.
Eigenlijk is de ambitie van de vereniging om voor de hele collectie een goed informatiesysteem te ontwikkelen, waarin foto’s, teksten en objecten met elkaar verbonden kunnen worden en alle gegevens netjes bij elkaar staan. Daar wordt nu een ontwerp voor gemaakt door een nieuw lid van de vereniging die hier ervaring mee heeft.
Dan is er ook de wens om foto’s op het web te zetten, maar hoe dat is nog niet helemaal duidelijk. Het Gemeentearchief Rotterdam spreekt met historische verenigingen in de regio over een model waarbij het GAR een beeldbank (van Atlantis) beschikbaar stelt voor gebruik door de verenigingen. Men heeft daar in Bleiswijk wel oren naar, maar er zijn nog wel wat vragen. Luijendijk maakt zich vooral zorgen over het werk dat erbij komt kijken: in hoeverre zouden gegevens uit hun oude fotosysteem en Excelbestanden automatisch kunnen worden overgezet? Passen die gegevens qua structuur wel in de Atlantis beeldbank? Ook is men er nog niet uit waar de digitale bestanden dan gehost moeten worden: komt er behalve een gedeelde gebruikersinterface voor zoeken en bladeren ook gezamenlijke opslag op een server in Rotterdam? Dat lijkt Luijendijk wel aantrekkelijk, maar de vereniging zou wel een eigen toegang op afstand moeten hebben.
Vindbaarheid voorop
Opties als Flickr en vindbaarheid door Google verbeteren worden in het samenwerkingsverband ook besproken. Daar staat men positief tegenover alles wat de vindbaarheid van collecties kan vergroten, maar het werk dat er soms aan vastzit vormt het struikelblok. Een gezamenlijke aanpak is dan duidelijk het meest efficiënt. Ook rechten kunnen de beschikbaarstelling wel hinderen. In het verleden hebben ze problemen gehad over ansichtkaarten die van de rechthebbende fotograaf niet zonder meer gepubliceerd mochten worden.
Bleiswijk is in de vijftiger jaren al op bewegend beeld vastgelegd door een dorpsgenoot met een filmapparaat, en de historische vereniging heeft een aantal films uit die periode, plus een aantal van recenter datum. Ze doneren het filmmateriaal aan het Gemeentearchief Rotterdam en die geeft ze er DVDs voor terug. Mensen komen nu steeds vaker met oude film (en video) bij de vereniging aan, maar ze schiften dat streng: de vele familiefilmpjes hebben niet hun belangstelling, het moet echt historische documentatie zijn.
Lage drempels
De vereniging doet veel aan publieksactiviteiten want ze hopen het verleden van hun eigen omgeving voor mensen levend te maken. Daarom staan er in het museum ook populaire objecten die mensen onmiddellijk aanspreken, en maken ze samen met de bibliotheek een programma voor scholen. Ook doen ze mee met een initiatief uit de bibliotheekhoek om historische informatiepunten op te zetten- stuk voor stuk activiteiten met een lage drempel die mensen bij de eigen historie kunnen betrekken.
Luijendijk is blij dat er zoveel meer wordt samengewerkt. Met elkaar kun je gewoon meer bereiken. Zo hebben Bleiswijk, Berkel Rodenrijs en Bergsche Hoek nu een koepel opgericht, Stichting Historisch Belang Lansingerland, om effectiever te kunnen optreden bij kwesties rond monumenten, sloop en nieuwbouw. Die koepel heeft in de nieuwe gemeente een rol gekregen bij het ontwikkelen van monumentenbeleid. Hun kennis van de historie en van de situatie ter plaatse wordt erkend als waardevol voor de beleidsmakers. Dat is een belangrijke stap voorwaarts want er is ook in Bleiswijk door slordigheid en onkunde het nodige gesloopt en verknoeid dat vanuit historisch oogpunt behouden had moeten blijven.Daarvan resten dan alleen nog de foto’s.
__________
Oudheidkundige Vereniging en Museum Bleiswijk http://www.ovmb.nl/
< Arnemuiden____________________________________________Noord-Brabant >
Model van het Verlaat van Bleiswijk dat dateert uit 1774 en nog steeds bestaat als één van de weinige monumenten in Bleiswijk .
Vroeger is van ons - interviews over historische fotocollecties