Voorzitter Geert Noorman vertelt dat Oud Harlingen, wanneer het om bouwen en monumenten gaat, als de luis in de pels van de gemeente steeds waakzaam blijft. Op een constructieve manier, door bijvoorbeeld met kennis van de geschiedenis te onderbouwen welke oplossingen passend zijn en te zorgen dat historische elementen niet verloren gaan door onwetendheid. Maar helaas komt het ook voor dat ze beroep moeten aantekenen om af te dwingen dat bestemmingsplannen gerespecteerd worden en regels nageleefd.
Met ruim 1300 leden heeft de vereniging in elk geval veel draagvlak onder de inwoners van Harlingen. Dat hangt samen, legt Noorman uit, met de nadruk die wordt gelegd op het geven van voorlichting en het kweken van interesse in de geschiedenis. Dat zijn belangrijke instrumenten om het doel van de vereniging -het in stand houden van het monumentale karakter van Harlingen- te ondersteunen. De activiteiten strekken zich inmiddels over wat meer terreinen uit: er is een werkgroep Stadsgeschiedenis, de werkgroep Se suuden en se wuuden -die onderzoek doet naar het Harlinger Taaltsje- en het Filmfonds, een werkgroep voor film.
Hannemahuis
Sinds kort zijn er beduidend meer mogelijkheden voor een programma van activiteiten, nu het Hannemahuis is gerenoveerd en als Centrum voor Harlinger Cultuur en Historie dé plek is geworden voor alles wat verband houden met Harlinger geschiedenis. Het Gemeentearchief is er gevestigd, er zijn moderne depots, en er zijn ruimtes voor tentoonstellingen en bijeenkomsten. Met de verschillende groepen die met geschiedenis bezig zijn wordt regelmatig overlegd en op diverse manieren samengewerkt.
Een voorbeeld van een gezamenlijk project zijn de activiteiten rond de scheepswerf Welgelegen. Daarover is onlangs vrij veel materiaal opgedoken en de werkgroep Stadshistorie is toen een tentoonstelling gaan voorbereiden waar het Hannemahuis ook bij betrokken is.Vervolgens is de werkgroep ook bezig over de scheepswerf een fotoboek te maken als het zesde deel van de reeks van Oud Harlingen, dat hopelijk zal verschijnen tijdens de visserijdagen. Intussen komt er door deze activiteiten ook steeds meer aan het licht over de werf, door verhalen en nieuwe foto’s die bezoekers aandragen.
Voor publicaties worden veel foto’s gebruikt. Jaarlijks brengt Oud Harlingen een magazine uit met een gevarieerde mengeling van onderwerpen, waarvan al 24 nummers zijn verschenen. Een zeskoppige redactie bekijkt artikelen en voorstellen en zoekt er plaatjes bij. De boekpublicaties zijn meestal fotoboeken, de eerste deeltjes algemeen van aard maar de laatste jaren telkens gewijd aan een speciaal thema (zoals de scheepswerf). Een enkele keer geeft de vereniging ook een op zichzelf staande studie uit, zoals recent over Harlingen in de Tweede Wereldoorlog.
Stadsgeschiedenis
Uitgebreide historische studies heeft de vereniging tot dusverre niet gepubliceerd, maar zij zouden graag zien dat er een goede geschiedenis van Harlingen werd geschreven. Volgens Noorman is er één historicus in Friesland die geknipt is om dit te doen, en de gemeente heeft onlangs 50.000 euro gereserveerd als beginkapitaal. Omdat het een groot project is zal een commissie meer fondsen moeten gaan werven om het onderzoek en de publicatie helemaal te kunnen financieren.
De foto’s die Oud Harlingen gebruikt voor de publicaties komen veelal van particulieren, en minder vaak uit het Gemeentearchief. Het archief heeft niet zoveel foto’s, en bovendien was hun materiaal tot voor kort -toen ze nog niet in het Hannemahuis zaten- niet zo goed toegankelijk. Oud Harlingen beschikt over een beperkt aantal foto’s, ze werken vooral met digitale kopieën van materiaal dat zij van verzamelaars mochten lenen. Zelf documenteren ze nu ook gebouwen, vooral gebouwen die (dreigen te) verdwijnen, en gebeurtenissen in Harlingen. Afdrukken en negatieven, -voor zover de vereniging die heeft- worden beheerd in het Hannemahuis, omdat daar geschikte opslagruimte is en ook enige menskracht voor het beheer.
Foto's als blikvangers
In de boekjes fungeren de foto’s als plaatjes om een praatje aan vast te knopen, blikvangers voor de informatieve teksten waarvoor het nodige onderzoek gedaan wordt. Soms groeit zo’n onderschrift uit tot een verhaaltje op zich. Bij de echte oude Harlingers wordt nagevraagd wat zij nog over de foto’s weten, die herinneren zich dikwijls nog veel over Harlingse families en gebeurtenissen.
Oud Harlingen is er niet op uit een fotoverzameling aan te leggen, het beeldmateriaal dient om publicaties te maken, en voor tentoonstelling en bijeenkomsten. Op hun website hebben ze een paar fotoseries geplaatst, maar een beeldbank ambiëren ze niet. Noorman legt uit dat het Gemeentemuseum en Gemeentearchief in het Hannemahuis bij uitstek de organisaties zijn die collecties bijeen kunnen brengen en op professionele wijze beheren. Oud Harlingen is meer gericht op verspreiding van kennis en informatie door hun publicaties, die goed worden verkocht en zelfs soms tweedehands gewild zijn.
Filmavonden
Behalve door publicaties bereikt de vereniging veel publiek door de avonden die ze organiseren. De laatste jaren zijn dat vooral filmavonden, want er wordt steeds meer film en video aangeboden door leden. Daarvoor is het Filmfonds in het leven geroepen, dat ervoor zorgt dat oude films worden gerestaureerd en gedigitaliseerd. Ze regelen dat zelfstandig, bij projecten voor behoud van oude films door het Fries Filmarchief waren ze niet betrokken. Op dit moment is zo’n twintig tot dertig uur gedigitaliseerd. Originele film (8mm) wordt in het depot in het Hannemahuis bewaard maar het materiaal blijft eigendom van het Filmfonds. In het Hannemahuis wordt nu ook een opstelling gerealiseerd om beelden op oude film of band opnieuw digitaal op te nemen. Digitale bestanden worden ook voor het Filmfonds door het Hannemahuis bewaard, en er is een plan gemaakt dat erin voorziet dat ze elke vijf jaar worden overgezet naar courante dragers en formaten.
Het Filmfonds organiseert avonden voor heel Harlingen, en vertoningen speciaal voor een buurt, of in een verzorgingshuis bijvoorbeeld. De filmavonden trekken enorm veel publiek: Noorman vertelt dat het zelfs een keer is voorgekomen dat de zaal die was gehuurd, met een capaciteit van 400 mensen, niet groot genoeg was om iedereen een plaatsje te geven. Eén van de attracties van die avonden is dat tijdens de filmvertoning een van de leden, Jan Zeinstra, op z’n Harlingers allerlei verhalen vertelt. Volgens Noorman is het elke keer bijzonder geanimeerd en komt er veel respons uit de zaal. Er is wel eens overwogen een compilatie op DVD te maken, maar omdat het materiaal niet goed te beschermen valt tegen piraterij is daar voorlopig van afgezien.
Netzomin als het opzetten van een beeldbank is het de bedoeling film op het web te publiceren. De site van Oud Harlingen functioneert niet als virtueel documentatiecentrum, maar als plek waar de vereniging zich kan presenteren en mededelingen voor de leden plaatst. Noorman wijst op de website www.kleinkerkstraat.nl, een eenmansinitiatief van Stefan Elsinga, waar wél veel bronnen over Harlingen bijeengebracht zijn, vanuit interesse in Harlinger geschiedenis en genealogie. Een bijzonder waardevolle site waar onderzoekers graag gebruik van maken. Maar dat staat de vereniging met hun eigen site niet voor ogen.
__________
Vereniging Oud Harlingen http://www.oud-harlingen.nl/
Met ruim 1300 leden heeft de vereniging in elk geval veel draagvlak onder de inwoners van Harlingen. Dat hangt samen, legt Noorman uit, met de nadruk die wordt gelegd op het geven van voorlichting en het kweken van interesse in de geschiedenis. Dat zijn belangrijke instrumenten om het doel van de vereniging -het in stand houden van het monumentale karakter van Harlingen- te ondersteunen. De activiteiten strekken zich inmiddels over wat meer terreinen uit: er is een werkgroep Stadsgeschiedenis, de werkgroep Se suuden en se wuuden -die onderzoek doet naar het Harlinger Taaltsje- en het Filmfonds, een werkgroep voor film.
Hannemahuis
Sinds kort zijn er beduidend meer mogelijkheden voor een programma van activiteiten, nu het Hannemahuis is gerenoveerd en als Centrum voor Harlinger Cultuur en Historie dé plek is geworden voor alles wat verband houden met Harlinger geschiedenis. Het Gemeentearchief is er gevestigd, er zijn moderne depots, en er zijn ruimtes voor tentoonstellingen en bijeenkomsten. Met de verschillende groepen die met geschiedenis bezig zijn wordt regelmatig overlegd en op diverse manieren samengewerkt.
Een voorbeeld van een gezamenlijk project zijn de activiteiten rond de scheepswerf Welgelegen. Daarover is onlangs vrij veel materiaal opgedoken en de werkgroep Stadshistorie is toen een tentoonstelling gaan voorbereiden waar het Hannemahuis ook bij betrokken is.Vervolgens is de werkgroep ook bezig over de scheepswerf een fotoboek te maken als het zesde deel van de reeks van Oud Harlingen, dat hopelijk zal verschijnen tijdens de visserijdagen. Intussen komt er door deze activiteiten ook steeds meer aan het licht over de werf, door verhalen en nieuwe foto’s die bezoekers aandragen.
Voor publicaties worden veel foto’s gebruikt. Jaarlijks brengt Oud Harlingen een magazine uit met een gevarieerde mengeling van onderwerpen, waarvan al 24 nummers zijn verschenen. Een zeskoppige redactie bekijkt artikelen en voorstellen en zoekt er plaatjes bij. De boekpublicaties zijn meestal fotoboeken, de eerste deeltjes algemeen van aard maar de laatste jaren telkens gewijd aan een speciaal thema (zoals de scheepswerf). Een enkele keer geeft de vereniging ook een op zichzelf staande studie uit, zoals recent over Harlingen in de Tweede Wereldoorlog.
Stadsgeschiedenis
Uitgebreide historische studies heeft de vereniging tot dusverre niet gepubliceerd, maar zij zouden graag zien dat er een goede geschiedenis van Harlingen werd geschreven. Volgens Noorman is er één historicus in Friesland die geknipt is om dit te doen, en de gemeente heeft onlangs 50.000 euro gereserveerd als beginkapitaal. Omdat het een groot project is zal een commissie meer fondsen moeten gaan werven om het onderzoek en de publicatie helemaal te kunnen financieren.
De foto’s die Oud Harlingen gebruikt voor de publicaties komen veelal van particulieren, en minder vaak uit het Gemeentearchief. Het archief heeft niet zoveel foto’s, en bovendien was hun materiaal tot voor kort -toen ze nog niet in het Hannemahuis zaten- niet zo goed toegankelijk. Oud Harlingen beschikt over een beperkt aantal foto’s, ze werken vooral met digitale kopieën van materiaal dat zij van verzamelaars mochten lenen. Zelf documenteren ze nu ook gebouwen, vooral gebouwen die (dreigen te) verdwijnen, en gebeurtenissen in Harlingen. Afdrukken en negatieven, -voor zover de vereniging die heeft- worden beheerd in het Hannemahuis, omdat daar geschikte opslagruimte is en ook enige menskracht voor het beheer.
Foto's als blikvangers
In de boekjes fungeren de foto’s als plaatjes om een praatje aan vast te knopen, blikvangers voor de informatieve teksten waarvoor het nodige onderzoek gedaan wordt. Soms groeit zo’n onderschrift uit tot een verhaaltje op zich. Bij de echte oude Harlingers wordt nagevraagd wat zij nog over de foto’s weten, die herinneren zich dikwijls nog veel over Harlingse families en gebeurtenissen.
Oud Harlingen is er niet op uit een fotoverzameling aan te leggen, het beeldmateriaal dient om publicaties te maken, en voor tentoonstelling en bijeenkomsten. Op hun website hebben ze een paar fotoseries geplaatst, maar een beeldbank ambiëren ze niet. Noorman legt uit dat het Gemeentemuseum en Gemeentearchief in het Hannemahuis bij uitstek de organisaties zijn die collecties bijeen kunnen brengen en op professionele wijze beheren. Oud Harlingen is meer gericht op verspreiding van kennis en informatie door hun publicaties, die goed worden verkocht en zelfs soms tweedehands gewild zijn.
Filmavonden
Behalve door publicaties bereikt de vereniging veel publiek door de avonden die ze organiseren. De laatste jaren zijn dat vooral filmavonden, want er wordt steeds meer film en video aangeboden door leden. Daarvoor is het Filmfonds in het leven geroepen, dat ervoor zorgt dat oude films worden gerestaureerd en gedigitaliseerd. Ze regelen dat zelfstandig, bij projecten voor behoud van oude films door het Fries Filmarchief waren ze niet betrokken. Op dit moment is zo’n twintig tot dertig uur gedigitaliseerd. Originele film (8mm) wordt in het depot in het Hannemahuis bewaard maar het materiaal blijft eigendom van het Filmfonds. In het Hannemahuis wordt nu ook een opstelling gerealiseerd om beelden op oude film of band opnieuw digitaal op te nemen. Digitale bestanden worden ook voor het Filmfonds door het Hannemahuis bewaard, en er is een plan gemaakt dat erin voorziet dat ze elke vijf jaar worden overgezet naar courante dragers en formaten.
Het Filmfonds organiseert avonden voor heel Harlingen, en vertoningen speciaal voor een buurt, of in een verzorgingshuis bijvoorbeeld. De filmavonden trekken enorm veel publiek: Noorman vertelt dat het zelfs een keer is voorgekomen dat de zaal die was gehuurd, met een capaciteit van 400 mensen, niet groot genoeg was om iedereen een plaatsje te geven. Eén van de attracties van die avonden is dat tijdens de filmvertoning een van de leden, Jan Zeinstra, op z’n Harlingers allerlei verhalen vertelt. Volgens Noorman is het elke keer bijzonder geanimeerd en komt er veel respons uit de zaal. Er is wel eens overwogen een compilatie op DVD te maken, maar omdat het materiaal niet goed te beschermen valt tegen piraterij is daar voorlopig van afgezien.
Netzomin als het opzetten van een beeldbank is het de bedoeling film op het web te publiceren. De site van Oud Harlingen functioneert niet als virtueel documentatiecentrum, maar als plek waar de vereniging zich kan presenteren en mededelingen voor de leden plaatst. Noorman wijst op de website www.kleinkerkstraat.nl, een eenmansinitiatief van Stefan Elsinga, waar wél veel bronnen over Harlingen bijeengebracht zijn, vanuit interesse in Harlinger geschiedenis en genealogie. Een bijzonder waardevolle site waar onderzoekers graag gebruik van maken. Maar dat staat de vereniging met hun eigen site niet voor ogen.
__________
Vereniging Oud Harlingen http://www.oud-harlingen.nl/
Vroeger is van ons - interviews over historische fotocollecties